reizen en verdwalen

Na aankomst in Porto wilde ik als laatste onderneming in Portugal dit jaar, de Douro l gaan bekijken. In een aantal dagen door de vallei en van de ene kant van Portugal in Porto naar de andere kant, Miranda do Douro in het  noordoosten van het land, waar de Douro verder gaat in Spanje.  
Eerdere jaren heb ik er al stukjes van gezien en wist daardoor dat het een erg mooie rivier en vallei is, die wat mij betreft kan concurreren met de Loire die ik tot nu toe de mooiste heb gevonden.
Tijdens deze tocht langs de Douro ben ik gaan twijfelen of deze toch niet nog mooier is.

Na aankomst in Porto en een parkeerplek in Vila Nova de Gaia heb ik eerst maar eens besteed aan het wegwerken van huishoudelijke en website achterstanden. En dat is altijd meer als je denkt.Wel afgewisseld natuurlijk met wat wandelen langs de boulevard en genieten van het uitzicht hier. 
Op de 30e ga ik dan rijden langs de Douro. Na een mooie rit en onderweg nog weer wat boodschappen kom ik aan in “Entre-os-Rios”, tussen de Tamega en de Douro. Een klein gehuchtje maar met een kade voor cruise schepen om aan te leggen en per bus passagiers aan en af te voeren.
Parkeerplaats aan een parkje met allemaal picknick setjes in steen die de volgende ochtend bezet worden door een grote groep bejaarden die met begeleiding, hier een uitje hebben. Zingen (dansen maar niet meer), veel kletsen en muziek maken. En tussen de middag broodjes en soep. 

Om 13:00u 31-3 gaat mijn reis verder langs de Douro. Prachtig!
 Met name de diepe vallei. De weg erlangs is veelal hoog op de berg en daardoor vaak en spectaculair uitzicht. 
Het begint echt een competitie te worden tussen de Franse Loire en deze Portugese Douro. 

Na een werkelijk prachtige rit met slechts enkele momentjes dat het lastig wordt, zoals tussen twee bergwanden een haarspeldbocht naar rechts maken en en maar net op tijd kunnen stoppen voor een grote bus die ook mijn weghelft nodig heeft. Achteruit naar beneden om hem langs te kunnen laten. Maar hij is blij met me!   😉 
En verder wat scherpe bochten en steile helling waar je alleen in de eerste versnelling tegenop komt.
Aan het eind van de dag stop ik bij Miradouro de Barqueiros . Sta daar wel echt “langs de weg”, maar het uitzicht is dat zeker waard en verkeer is er nauwelijks. 

Op woensdag 1-4 om 09:00u en lekker rustig aan ontbijtje met uitzicht op de meanderende Douro.
Straks eerst een waterwissel gaan doen in Peso de Régua een plaatsje niet ver van hier.  
Waar ik al eerder ben geweest omdat het ook aan de N2 ligt . De weg die van Noord naar Zuid midden door Portugal loopt.
Na aankomst op de Camperplaats er in het café boven het zwembad, een jeton gekocht om daarmee te betalen voor mijn water inname en lozing. Na de camperplaats en water kan ik verder langs de Douro en wat is het mooi!
Mik voor vandaag op het plaatsje Tua. Daar bij het treinstationnetje is een picknickplaats aan de rivier waar ik prima terechtkan!
Een mooi plekje blijkt het met maar 1 cruiseschip en drie mensen die er de rust komen verstoren. 😉

Donderdag 2-4 besloten hier nog even te blijven, omdat het een werkelijk fijne plek is maar ook om nog wat aan de website en foto’s te kunnen knutselen.
Tot ongeveer 16:00u zie ik slechts enkele bezoekers.
!x een picknick stel, 1x een visser en 1x een stel kinderen voor het speeltuintje. Oh en vandaag 2x een cruiseschip.

Goede Vrijdag  3-4 
Vanochtend toch laat op om 10:00u en de Franse dames die hier gisteravond ook kwamen overnachten zijn al vertrokken. Ook onderweg naar huis en zij hadden daar nog maar 2 dagen voor.
Vervolgens dacht ik verder langs de rivier te gaan rijden maar nam ergens in de bergen een verkeerde afslag, waardoor ik via snelwegen helemaal omreed naar Vila Nova de Foz Coâ. 
Daar had met wel een gezellig camperplekje gemaakt met ook weer picknicksetjes in steen en ik ontmoette daar in de avond nog een Engels stel. Dus aan de picknickset gezellig kunnen kletsen en buiten in de zon op de laptop kunnen knutselen.

Zaterdag 4-4 weg voor weer een zeer fraaie tocht. Wel even goed naar de kaart gekeken om wel langs de rivier te kunnen blijven rijden en dat zorgde voor zeer smalle steile weggetjes langs diepe afgronden, zonder dat er ook maar een vangrail is. Maar wel in een prachtige omgeving met fantastische vergezichten. Nou ja, als je maar oplet goed te doen. 
Wel is zulk terrein wel heel wat vermoeiender rijden dan gebruikelijk en het is heel langzaam. 
Bergop veel en lang in de eerste versnelling en dan weer veel te snel dalen. Remmen op de motor is hier niet genoeg. Dat maakt het echt anders. 
Op Google Maps staat voor dit ritje van Foz naar Miranda do Douro 1½ uur opgegeven, maar ik vertrek om 14:00u en heb 154 km gereden als ik aankom om 18:24u op “Embarcadero Arribes del Douro” in Miranda do Douro.
Haast 3 keer zo lang dus! 
Onderweg wel gestopt af en toe om foto’s te maken maar nooit erg lang.

Flink moe ben ik aan het eind van deze dag en blij dat m’n maaltijd voor vandaag (andijvie stamppot met spekjes) gister al is gemaakt

Zondag 1e Paasdag in Miranda do Douro een beetje uitrusten en wat om me heen kijken naar ook hier weer een erg mooi uitzicht op het dal en een stuwdam die gelijk ook de grens en de verbinding is naar Spanje!
Morgen ga ik daarover onderweg naar huis, maar nu geniet ik nog even en luier wat in het heerlijke weer. 27 graden is het vandaag en ik begin er echt aan te wennen! 😉