Na een paar nachtjes verblijf op de CP van het kleine gehuchtje Aljucén om er water in te nemen en te lossen, verder gereden naar Malpartida de Cacerés en preciezer naar het natuurpark Los Barruecos.
Een natuurgebied met een ruw gesteente en bergmeren voor wateropslag, waarmee het gebied continue nat wordt gehouden en er een heel apart landschap ontstaan is met bijzonder veel vogels en een ooievaar kolonie.
Het leek me wel wat om er mooie wandelingen te kunnen doen van iets meer dan 500 stappen. 😉
En gister heb ik de eerste dan ook gedaan en hoewel de afstand maar 3 kmlang was, ben ik er wel 3 uur zoet mee geweest vanwege het ruwe karakter van het landschap. Het stijgen en dalen en de moeilijk begaanbare ondergrond van afwisselend; stenen, klein en groot en weilanden met een laagje water waar je als het ware doorheen moest waden.
De laag water zal vast ook te maken hebben met al de regen die er hier de laatste weken is gevallen. Het miezerde ook tijdens de wandeling.
Maar als beloning is het er inderdaad prachtig en een feest om in rond te kunnen lopen, samen met de koeien en paarden die je er tegenkomt.
Als avondeten vandaag; bloemkool, aardappels en een gehaktballetje. 🙂
De volgende dag naar het Museo Vostell Malpartida in de vroegere wolwasserij.
Een mooie ambiance maar de inhoud werkte op mij nogal bevreemdend.
Jammer genoeg mocht er binnen niet gefotografeerd worden en kan ik dus alleen wat van de beelden buiten laten zien.
De stichter van dit museume de Duitsere Wolf Vostell, bleek erg bezig te zijn geweest met auto’s en motoren. Wat ik veel aantrof binnen waren vooral grote oude amerikaanse slagschepen van auto’s die gebruikt waren om er een kunstwerk van te maken. Helaas begreep ik vaak niet wat er mee uitgebeeld werd.
Duiding of uitleg werd er niet bij gegeven wat maakte dat veel bevreemdend werkte op mij.
Aan het eind van de tentoonstelling was nog een klein deel ingeruimd voor de geschiedenis. De wolwasserij met een maquette van het grote terrein in vroeger dagen zoals het er in bedrijf uit moet hebben gezien . Waar de schapen bijeen werden gedreven en dan geschoren zodat die wol gewassenen en verder verwerkt of verzonden kon worden.
Op het toegangsbewijs is een overzicht van het terrein te zien.
