reizen en verdwalen

Na de trip langs de kust aangekomen op een zanderig parkeerterreintje in Aveiro.
En soms is de koek een beetje op en wil je gewoon gaan ontspannen en wat eten en geen zin meer om verder te zoeken naar een betere plek.

Dus daar toch maar de nacht doorgebracht en het is in ieder geval dicht bij het centrum. Dat is ook wat waard!

Begonnen de volgende ochtend naar het museum voor de art nouveau tentoonstellingen te gaan en dat was mooi!  
Ik kocht een kaartje voor € 5, waarmee ik dan gelijk alle musea in de plaats, twee dagen lang,  mocht gaan bezoeken. 
Het pand zelf was helemaal in de typische stijl met de kleuren en versieringen en de tentoonstelling was ook de moeite waard. (Zie de plaatjes) Wat ik zelf uiteindelijk het meest fraai vond was de achterplaats met de azulejos en de steentjes (calçadas) en al het ijzerwerk. Het hekwerk en bijvoorbeeld de wenteltrap en de vormgeving van de voorgevel. 

Na mijn ronde door het pand vond ik dat ik een hapje en een drankje had verdiend en zette me op een terras, net naast het museum. Uitkijken op 1 van de twee kanalen met de kleurige bootjes. Bestelde een biertje en de typische Portugese petiscos (Hartige kroketjes met meestal een vis, kabeljauw en garnalen  vulling. Lekker zijn ze en zittend in de zon was mijn dag eigenlijk al helemaal goed. 🙂

Aveiro is vooral bekend om de kanalen die er zijn en de Moliceiros. De langwerpige scheepjes die qua model wat weg hebben van de gondel in Venetië. Deze scheepjes echter zijn recht en werden gezeild.
Voor het toerisme, heeft men de mast eraf gehaald en is het  roer net boven het water afgezaagd en vastgezet. De besturing en aandrijving vindt nu plaats met behulp van een buitenboard motor die in een bun, in het water steekt. 
O ja, en nog een verminking is de boeg die ook afgezaagd is en met een scharnier weer vastgezet. Dit om onder de bruggen door te kunnen. 

Maar ik hou van bootjes dus wilde ik wel als echte toerist een tochtje maken.
Nou heb ik vrij lang in Amsterdam gewoond en met een flink aantal bezoekers in de rondvaartboten daar mee gevaren. En daarom was dat de volgende teleurstelling, na de verminkte scheepjes. 
Er blijken hier welgeteld 2 kanalen te zijn! Je kon linksaf en dan aan het eind omkeren en terug en in het volgende kanaal gebeurde hetzelfde.
Gauw klaar dus!  
Ach, zo heb ik dan deze winter toch nog in een bootje gezeten.
Met mijn opblaas “packraft” is het er niet van gekomen. 

En ik heb me als een echte toerist gedragen! 😉

Na de bootjes nog een rondje door de plaats en vond er nog een kerkje, dat van binnen veel mooier was dan de buitenkant beloofde. 
En ook hier weer terrasjes en winkels bekeken. Ook kwam ik een muurschildering tegen en probeerde ervoor te gaan staan en dan een selfie te maken. Gelukkig kwam een van meisje dat op het tegenover liggende terras bediende me helpen en maakte de foto. 😉

Maar om een uur of zes was het mooi geweest.

Hup, naar huis.