reizen en verdwalen

Vandaag dan het kasteel zien dat ik na twee keer een trip langs de Loire nog steeds heb gemist.

Na ontbijtje en veel koffie alles weer opgeborgen in  de kastjes, zodat het niet los rond gaat vliegen tijdens het rijden 😉

Het was nog maar een ritje van drie kwartier en als zeeuw zijnde , naar een parkeerplek gereden waar ik geen €11, zou moeten betalen bij het kasteel.
Dat was er natuurlijk iets verder vandaan , maar daar heb ik m’n stationsfietsje voor achterop !.
Tis ook echt een krakkemikje want toen ik hem van het rek had gehaald moesten de bandjes opgepompt worden en bleek de voorrem vast te zitten en toen ik wat harder kneep in de rem hendel schoot één van de remblokjes onder de velg ipv er tegenaan zoals het hoort .  Dus dat ding eerst opereren met grof geweld . Hamer en schroevendraaier, een paar flinke klappen en de rem en het blokje waren weer los .  Pffff 

Ik moest dan wel vandaag niet meer in mijn voorrem knijpen , maar gelukkig zijn er hier geen hellinkjes naar beneden.  
En natuurlijk een paar zwarte handen waarmee ik me niet kon vertonen in een kasteel , dus camper weer open en netjes handen gewassen en toen was ik er echt klaar voor !

Rugzakje mee met fototoestel, een extra sweater , flesje drinken en een accu om m’n gsm op te laden onderweg .

2 km fietsen dat lukte prima en in de verte zag het kasteel er al prachtig uit.
Versiering al aangebracht in kerststemming. Grappig blijf ik vinden dat je in het buitenland toch haast de enige bent die op de fiets aankomt in dit soort oorden .  Terwijl het zeker in dit geval best makkelijk is gezien het ontzettend grote terrein wat bij het kasteel hoord,  dus kon ik nu alvast eerst een rondje eromheen fietsen om het van een afstandje van alle kanten te bekijken.

De entree was € 14,50 en de histopad € 6,50  ( een kleine tablet met oortelefoon voor gesproken tekst en geschreven aanvullende weetjes in de ruimtes waar je in terecht kwam).

Het gedeelte dat te bezichtigen is bleek het middengedeelte met de “donjon” en vertrekken daar omheen te zijn.
Wat vaak opvalt is dat zo’n kasteel enorm groot is en als toerist krijg je er maar een klein gedeelte van te zien.
Maar het is wel mooi en groot en vooral die trap is heel bijzonder.  Wat ik zelf echt heel fraai vond is dat je op het dak mag, tussen alle torentjes en schoorstenen, met een prachtig uitzicht maar ook al die fraaie schoorstenen waren erg mooi bewerkt en overal kom je het logo van Frans 1 , de salamander,  tegen in muren , plafonds en dus ook die schoorstenen.  In sommige foto’s hier zie je daar wat van.
Nadat ik overal langs was geweest en vijf keer de trap had genomen, werd het tijd om terug te gaan.  Het was inmiddels vier uur en ik wilde voor het donker weer terug bij de camper zijn.

Blij dat ik dit heb gedaan . Toch weer een erg mooie ervaring .
Nu is mijn gedachte morgen weer eens een flink eind zuidelijker te gaan rijden.