De 11e februari was de ergste regen wat weggetrokken en alleen een miezerregen hield het nog nat. Maar na haast drie weken wachten op beter weer na alle stormen, wilde ik nu toch de grotten van Benagil gaan bekijken.
Één van de weinige dingen die ik me had voorgenomen voor vertrek uit Nederland is deze fraaie plek te gaan zien.
En om mij te stimuleren er nu ook echt naartoe te gaan, heb ik de laatste week de grotten van Benagil als openingsplaatje van Microsoft, bij het opstarten van mijn pc gekregen.
Ongevraagd maar wel heel toepasselijk en met al die regen ook een beetje plagend, uitdagend.
De afstand van Portimão naar Benagil is niet groot en met een drie kwartier kom ik op een parking in het dorpje aan.
Deze keer van tevoren goed uitgezocht hoe hier te geraken, omdat men bij goed weer overstroomd wordt met toeristen en er daarom van alles aan doet om sommige wegen helemaal voor ander dan lokaal verkeer, af te sluiten. Dat merkte ik al toen ik eerder van de grens uit Castro Marim hiernaartoe wilde en aan het eind van de dag door verbodsborden voor campers werd tegen gehouden.
Nu echter was ik nummer drie op een vrij grote parkeerplaats. Dat is dan wel weer een van de voordelen van slecht weer en nog een geluk ontstond toen ik m’n wandelschoenen had aangetrokken en op weg ging over de kliffen. De zon brak zowaar door!
Na drie weken weer zon! Dat maakt gelijk de hele beleving zoveel aangenamer.
Over de kliffen was het een prachtige wandeling en klauterpartij. Na verloop van tijd kwam ik aan bij het haventje van Benagil, of eigenlijk is het niet meer dan een helling om bootjes te water te kunnen laten en een strandje ernaast, tussen de rotswanden.
En nu werd me ook duidelijk dat mijn voorstelling, van hier mijn bootje te water laten en dan naar de grotten peddelen, toch nog maar even moest worden opgeschort. De golfslag op de Atlantische oceaan was na al die stormen nog veel te ruig . Golven van 2 tot 3 meter minstens kwamen hier nog aanrollen en ik bleek ook nog de enige bezoeker die hier verlangend stond te kijken.
Normaal schijnt het hier een komen en gaan van allerlei georganiseerde commerciële boottochten vanuit Portimão en Ferragudo om die grotten te komen bekijken.
Nu maar naar boven geklommen naar een terrasje wat uit keek en als enig hier open was om een Cappuccino te drinken en uit te kijken over de helling en het water van de oceaan.. Nou, wellicht dan een andere keer in betere omstandigheden nog eens kijken of het me lukt.
Nu ging ik om vijf uur op zoek naar een plekje om te overnachten en vond dat bij Loulé achter een kerkje.
Daarmee was ik al een klein eindje op weg weer terug naar Spanje, waar ik terug naartoe wilde om een nieuwe Spaanse gasfles te kopen. Na al het stoken om de kou en het vocht te verdrijven de afgelopen weken was die toch weer haast leeg.
Dus na een nachtje lekker slapen achter het kerkje, op weg naar de grens en een nieuwe gasfles en gelijk een tank goedkope diesel.
3 reacties
Anne en Nienke, de grotten moeten inderdaad nog maar even wachten.
Dan blijft er in ieder geval nog wat te wensen. 😉
Beter even wachten ja, jammer. Maar je hebt wel een mooi doel voor volgend jaar. En voor nu genoten van een heerlijke welverdiende Capuccino, eindelijk in het zonnetje!
Hopelijk dat je de grotten toch nog kan gaan bekijken Cees, of kan dat buiten het seizoen misschien niet? Zou jammer zijn van aan je moeite