reizen en verdwalen

Tijd om weer eens een berichtje over de afgelopen dagen te schrijven.

Onderweg naar Sevilla, bedacht ik me dat een paar dagen rust wel erg lekker zou zijn en verzette daarom de bakens naar een plekje aan de kust waar ik al eens eerder ben geweest.

Matalascañas, een grotendeels toeristisch vakantiedorp met een strook vakantiewoningen en alles wat daarbij hoort. Supers, eet en drinktentjes  en  . . . .  een mooie boulevard. Het is gelegen in het Parque Doñana, een vroeger jachtgebied van Doña Ana zo groot als de provincie Utrecht.

Gelukkig had ik er vorige keer een plek helemaal aan het eind van de strook gevonden. Weg van enig toeristische drukte en gedoe.  Een parkeerplek omringd door duinen en bomen van het park.   

Toen ik daar aankwam deze keer was men druk aan het bouwen aan een schaduw dak voor bezoekers van het park en stond het vol met waarschuwingsborden op weg ernaartoe, waarvan ik in eerste instantie weinig begreep.
Toch gewoon m’n camper op een mooie plek gezet en ik was er de enige!
Later begreep ik dat al die borden meer waren bedoeld om te voorkomen dat er lieden bouwmateriaal hier zouden gaan storten. (In Spanje wordt er helaas overal afval en puin langs wegen en op afgelegen plekken gestort.) 

Heerlijk rust dus!
De eerste dagen wel met veel regen en bewolking maar een gelegenheid om wat te klussen . Er bleek door alle hemelwater een lekkage voor te doen waarvoor ik het dak op moest om te pogen het euvel te vinden en te kunnen dichten. Uiteindelijk heb ik met sanitair kit alle plekken die me schuldbewust aankeken, dicht gespoten
Sindsdien tot nu toe nog geen klachten, maar even op wat langere termijn zien wat er gebeurt!

Ook had ik, zoals eerder geschreven van alles bij me om zonnepanelen op het dak te installeren, behalve de benodigde panelen!
Dus moest ik nu houtje-touwtje met twee oude losse panelen en een nieuwe energie lader kijken of ik weer voldoende elektriciteit op zou kunnen wekken om in mijn behoefte te voorzien.
Maar ook onbenullige kleine dingen als een afgebroken lusje om mijn jas aan op te hangen, weer herstellen.
Afijn, camperen is ook regelmatig onderhoud en herstel en nu zo lekker even tot rust komen met wat geklungel na de inspannende reis van huis hierheen, bevalt me prima!  😉

En . . . voordat je denkt dat ik hier een beetje zit in te dutten. Er gebeuren hier ook schokkende dingen!
Zo is in het weekend dat ik hier arriveerde de boulevard van Matalascañas ingestort over een lengte van toch zeker een kilometer of twee.  
De zee en golfslag blijken de mooie boulevard met steentjes, muurtjes en plaveisel geheel te hebben ondergraven en dus der dagen moe stortte de hele zaak naar beneden het water in. Ik heb er wat foto’s van gemaakt.

Op enkele dagen kwamen er zware machines om onderhoud aan het park te verrichten.
Je trilt dan ’s ochtends, vroeg je bed uit en denkt dat de wereld vergaat. Uiteindelijk blijkt het gelukkig niet meer dan een nogal uit de kluiten gewassen hakselaar te zijn die hele bomen even kan vermalen tot houtsplinters, maar je schrikt wel even uit je welverdiende schoonheidsslaapje!
Ook leuke dingen als gesprekjes met een paar dagen later aangekomen Frans stel en een Spaanse rijke stinkerd in een trailer met Mercedes ervoor, die hier in de duinen even een wandelingetje met z’n paard komt maken.

Tussendoor is weer eens het gas op. Het is hier nog wel koud. Overdag zo’n 9 graden en in de nacht om het 0 punt.  Dus mijn kacheltje staat haast 24u per dag te snorren.
Even naar El Rocio het dorp zonder bestrating, dat aandoet als een situatie uit westerns met paarden en zand in de straten, zoals we die uit films kennen, om een nieuwe gasfles te halen.
Kan dan gelijk wat boodschappen doen in het dorp bij “El Jamon” de buurtsuper die kennelijk in de zomer erg druk is, met 10 kassa’s op rij, maar nu veel te groot en dan ook leeg en verlaten oogt.

Maandag 11-01-2026 vertrek ik dan toch weer van hier en ga wat verder kijken . Ook omdat ik nodig water moet tappen en lozen, de was moet doen en boodschappen ook weer nodig zijn.

De routeplanner zette ik op Jerez de la Fronteira en moet om daar te komen om het Parque Doñana heen rijden, wat me via de snelste route een twee en een half uur kost!  Zo groot is het wel.

In Jerez doe ik wat boodschappen en tank diesel voor € 1,169 de liter. Kom daar eens om in Nederland!
Maar rijdend door de plaats kan het me niet bekoren en rij daarom verder naar de kust en kom zo in ” Puerto de Santa Maria “ aan waar ik eerst om 18:00 de was doe in een Lavanderia en vind om ongeveer 20:00u een parkeerplek aan het Playa Calita.

Een mooie plek vlak aan het strand.