Op 2 maart was het weer tijd om weer wat verder te gaan kijken. Weg van de ooievaars die op verschillende nesten om mij heen de buren waren.
Setubal aan de overkant van de Sado had ik voor ogen.
Aan de uiterste punt van het schiereiland ligt het plaatsje Troia en daar vandaan gaat een ferry die je naar Setubal over zet. Vanaf Comporta een kwartiertje rijden en de borden gaven duidelijk de vertrekhaven aan. Bij de ingang stonden betaalautomaten en toen ik daar een overtocht met camper intoetste was de uitkomst dat ik € 35,- zou moeten betalen.
Tja, en dat vind ik dan te gek voor een rivieroversteek.
Dus rij ik om via Alcácer do Sal. Dan kan ik daar gelijk kijken hoe men er de overstromingen te boven is gekomen.
Als ik aankom in Alcácer, staat aan de eerste de beste rotonde een Lidl, dus maar gelijk even wat aanvullingen doen en dan naar de mooie brug over de Sado. Je ziet hier dat er allerlei schade is ontstaan en sommige wegen zijn nog steeds afgesloten. Ook is aan de stand van de rivier duidelijk dat die nog niet terug is naar het oude niveau, maar nog heel breed en aan weerszijden landerijen nog onder water.
Na wat rondgekeken te hebben en een paar foto’s ga ik verder richting Setubal.
Je merkt al rijdende, dat op het schiereiland tussen Sado en Taag, je in de buurt van Lissabon komt. Meer verkeer, drukker, meer bebouwing.
Aan de Taag zijde ben ik al een aantal keertjes geweest, in Almada voornamelijk om te parkeren en met de pont over te steken naar Lissabon, maar nog niet aan de zuidzijde aan de Sado.
Het is mooi hier, groen en heuvelachtig en om 17:30 ongeveer stop ik in Setubal op een parkeerplek tussen flats en woningen aan een klein park.
