reizen en verdwalen

Na de fijne dagen en het bevaren van de rio Alagon, werd het maandag 31 maart tijd water te gaan laden en lossen en had ook weer wat boodschappen nodig en bedacht me dat ik nog 17 dagen zou hebben om op de door mij geprikte datum weer thuis te komen.

Zodoende reed ik na het bezoek aan de supermarkt en een nieuwe camperplaats voor het water, door richting het noorden om na 189 km te stoppen om te overnachten op een CP in Montamarta.
Een prachtig plekje en ook weer heerlijk weer, waardoor ik er nog twee dagen bleef hangen alvorens weer verder te gaan.
De volgende ‘jump’ werd 360 km lang en bracht me bij een stuwdam bij Ulibarri-Gamboa in een mooie omgeving. Maar vanwege de storm die in de avond opstak heb ik daar weinig van kunnen zien en genieten.
Dus ondanks, of misschien juist dankzij het slechte weer de volgende dag verder en dat werd een prachtige tocht door een bergachtig Baskenland. Het deed me vaak onderweg aan Zwitserland denken. Mooie groene vegetatie en spitse steile hellingen mooie huizen, vaak wit en meestal met een balkon. Heel fraai landschap !
En wel veel sturen natuurlijk op de bochtige, stijgende en dalende wegen . Na verloop van tijd stuurde Google maps me naar een snellere tolweg, maar daar werd het rijden niet makkelijker van. De bochten bleven zelfs daar en omdat de Basken, anders dan mijn ervaringen in de rest van Spanje, heel agressief rijden moet je goed op blijven letten. Mijn snelheid komt ook op die snelweg niet hoger dan 70 en soms even 80.
Bij Irun koop ik een nieuwe Spaanse gasfles voor ik de grens over ga en sla nog de goedkopere diesel van € 1,339 de liter aan deze kant van de grens in. Alle beetjes helpen om nog een beetje ‘Zeeuws ‘ te blijven. 😉

En om 15:45u passeer ik de grens met Frankrijk en ga daar de kustweg D912, met de naam “La Corniche Basque” langs de kust naar Saint Jean de Luz rijden. Prachtig rijden is dat over de rand van de kliffen, met heel fraaie vista’s .
Onderweg stop ik een keer in het dorpje Ciboure aan de boulevard en neem wat foto’s en wat er heel erg opvalt, is dat het in Frankrijk ineens zomer is! Temperatuur van 22 – 23 graden en iedereen in een T-shirtje of bloesje. Geen jassen en mutsen meer zoals men in Spanje nog gekleed ging.

In Saint Jean de Luz was het heel druk en ik kon er dan ook geen parkeerplaats vinden en week daarom uit naar een klein dorpje, Ahetze dat een parkeerplaatsje naast de kerk had.
Wel ook hier nu weer een Franse propaan gasfles gekocht, zodat ik voorlopig gebakken zit. Ehh . . . kan bakken.
’s Avonds merkte ik wel dat ik na de 360 km van een dag terug en nu weer 90 inspannende ( Pyreneen en agressieve Basken) kilometers flink moe was.

Zaterdag 5 april ’25 reed ik daarom naar een plek iets dichter bij, maar in het dorp Magescq waar ik de zinnen op had gezet, bleek er een dorpsfeest te zijn op mijn beoogde mooie plekje, zodat ik op het pleintje bij de kerk en gemeentehuis ben gaan staan.
De kerkklokken waren de volgende ochtend (een zondag n.b.) zelfs voor mij oorverdovend!
Gauw weg dus en nam me voor om voorbij Bordeaux te rijden om daar dan ergens aan de monding van de Dordogne neer te strijken. Voor mij een nog niet eerder bezocht gebied.
Ergens onderweg kocht ik bij een boer verse asperges van eigen land om er later een feestmaal mee aan te richten. Heerlijk, zo vroeg in het seizoen al één van mijn lievelings gerechten.

Waar ik geen rekening mee had gehouden dat ongeveer de helft van het Franse volk, waarschijnlijk vanwege het mooie weer, dit weekend ook hadden doorgebracht in of om Royan, waar ik op mikte. Het voelde zeker twee uur lang alsof je alle strandbezoekers van Zandvoort aan het einde van een mooie dag tegemoet rijdt!
Bij aankomst uiteindelijk, bleek dat een groot deel toch ook nog was gebleven en er ook daar geen plek voor mij was aan het water. Dit keer was het alternatief om voor de begraafplaats te parkeren. Met wel als voordeel dat het er erg rustig was en niemand er zelfs maar bewoog.
Maandag 7 april toch nog op zoek naar een plekje ergens aan het water en vond dat in Palmyre aan het strand. Wel heel toeristisch maar met nog steeds mooi weer al staat er wel een wat koude wind. Maar ik doe het ermee! 😉