reizen en verdwalen

10 december, dag 4, verjaardag en naar Sintra

We worden wakker in Cascais en ook bij daglicht ziet de plek er geweldig uit, net als Cees, die vandaag toch echt een jaartje ouder is;)

Na zingen, slingers en cadeautje ontbijten we buiten op een rotsformatie met uitzicht op de oceaan die glinstert van de zon en fel afsteekt tegen de donkere rotsen. Felgroene vetplantjes op de voorgrond met rode puntjes en een enkele gele bloem en wederom vandaag een knalblauwe lucht. Hoe woest de aanblik gister was, hoe kalm de natuur vandaag oogt.

Begin van de middag reizen we verder naar Sintra, een tocht van ongeveer een half uur. Het stadje en de bergachtige omgeving staat op de Unesco Werelderfgoedlijst.

Sintra heeft vele bezienswaardigheden maar de keus is gevallen op Palácio da Pena, een van de meest romantische paleizen van Portugal, het voormalig zomerpaleis van de Portugese koninklijke familie.

Sintra is al gauw bereikt echter het vinden van een geschikte parkeerplaats blijkt wat lastiger. Na wat rondjes rijden om en in Sintra vinden we eindelijk een geschikte parkeerplaats aan de buitenzijde van het stadje. Al wandelend naar het centrum hebben we uitzicht op het kleurige kasteel dat boven de bergen uitsteekt. Aangekomen in het centrum blijkt de volgende stap een bus naar boven te zijn. Het paleis is gebouwd op een 470 meter hoge berg en via een steile, smalle weg brengt de bus ons omhoog door een mooi aangelegd bosrijk park. Inmiddels is het ruim een uur verder als we de ingang bereiken en entreetickets met tijdslot kunnen kopen. Eenmaal binnen staat er weer een volgende bus klaar, uiteraard met de bijbehorende toegangsprijs en deze is om de laatste 150 meter te overbruggen.

Sportief als we zijn, kiezen we voor een minder toeristisch alternatief, de benenwagen.

Gelukkig krijgt Cees halverwege de beklimming een felicitatietelefoontje en kunnen we even op adem komen.

En dan eindelijk aankomst bij het paleis wat met zijn felle kleuren rood en geel lijkt te zijn weggelopen uit een sprookje of Disneyfilm! Niet alleen indrukwekkend vanwege de uitbundige kleuren maar ook de bouwstijl met bijzondere torentjes, gouden koepels, poorten en gevels met azulejo’s.

De binnenzijde van het paleis is ook rijk versierd maar wij vergapen ons vooral aan de buitenzijde van het kasteel en het wijdse uitzicht vanaf die hoogte. Als de zon ondergaat, kleurt het paleis nog mooier en maken we veel foto’s, al lijkt het onmogelijk de schoonheid en ervaring vast te leggen.

Nadat we het Palácio da Pena verlaten hebben, stuiten we in het historisch centrum op een leuk restaurant. Een prachtig oud pand, sfeervol ingericht, lekker eten en een vriendelijke ober.

Het toetje was anders dan verwacht en we besloten de fijne maar vermoeiende dag in Sintra te eindigen. Het terugvinden van de parkeerplaats van de camper viel nog tegen, de navigatie stuurde ons van links naar rechts en weer terug en wie wist nog welk straatje te herinneren in het donker. Gelukkig liepen we hand in hand om elkaar tenminste niet kwijt te raken. In de duisternis een overnachtingsplek op kleine afstand rijden gezocht en gevonden bij een groot wit modern gebouw, het Tribunal Judicial. Met uitzicht op een verlicht Palácio da Pena op het gebergte hebben we onze vierde dag samen en Cees zijn verjaardag afgesloten.